woensdag 10 juni 2015

Venetië: Spritz

In De kadewachter, de komend weekend te verschijnen roman van Eric Bos, drinkt de hoofdpersoon op een zonovergoten terras in Venetië voor het eerst iets dat haar metgezel heel on-Italiaans Spritz noemt. Spritz is een sterke drank die in ons land als Aperol bekend staat, lang niet in elke dranksuper verkrijgbaar is en die maar heel in de verte de bijzondere sensatie geeft als de Venetiaanse Spritz. Hoe komen de Venetianen aan zo’n Duits klinkende naam?

Het recept lijkt heel eenvoudig. Het bestaat uit Prosecco, evenredig aangelengd met Campari, Aperol of Gran Classico wat een pittige, bittere smaaksensatie veroorzaakt, geroerd in een evengroot deel koolzuurwater. Soms drijft er een halve, dikke schijf sinaasappel in de Spritz.



Elk slokje Spritz veroorzaakt een opklimmende trap van smaaksensatie. Eerst lijkt het op limonade, vervolgens krijgt men een bitterkruidige smaak in de mond, waarna de Prosecco er een champagneachtige roes overheen legt. De limonadesmaak verloochent zichzelf wanneer de Spritz tot slot als in een metamorfose de associatie wekt met gedistilleerde drank.

De hoofdpersoon ondergaat het aanvankelijk als een aangename verfrissing, maar dan stuwt het drankje haar bloed krachtig op alsof Spritz een zusje is van Tequilla. Even verrukkelijk als fataal.

Spritz werd ingevoerd door de Oostenrijkers die in de achttiende eeuw de baas in Venetië waren. Spritz betekent zoiets als ‘sprankeling’ en heette oorspronkelijk Spritzner, een drankje dat voor de helft uit witte wijn en voor de andere helft uit sodawater bestond, waarbij water in witte wijn gespoten werd (spritzen). Er wordt beweerd dat er helemaal geen officieel Spritz-recept bestaat, maar echt of niet echt, het effect in De kadewachter is niet gering.

______________________

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen